Burdayım, senin hizmetindeyim, gayem, anlamım.
Seni çağıriyorum , daha çok sen beni kendine çağırıyorsun:
Söyler’miydim, sana eğer bana demeseydin !?
Varlığımın çekirdeği, gayretimin amacı,
İfadem, lisanım, ve tutukluğum !
Sen benim Varımsın, Göz ve Kulağım
Hücrem ve şeklim , benim Tümümsün…
Ruhumun bağlanıpta, senin Heybetinden ,mum gibi eriyip giderken.
Orda sen idin benim rehinim.
İtaatla sana, sılada olan yar, feryat ediyorum acilarımı.
Bana düşman yardım ediyor bunda.
Yaklaşıyorum, ama korkum beni uzaklaştırıyor.
Beni derindeki kök salmış, özlemin sarsıyor .
Ne yapıyorum, içten bir dosta bağlanmişcasına ?
Hekim hastalığımdan bıktı usandı.
Diyorlar ki bana : ’’ Kendi Kendini iyileştir ! ’’
Ama nasıl ?
Hastalıktan hastalığa iyileştire bilirmiyim kendimi ?
Beni halsiz ve hasta yapıyor tek onun Aşkı-
Ona nasıl, kendi kendine şikayet edeyim?
Şüphe yok, onu tattım, Kalbim onu tanır,
Sadece göz kıblem onu söyleyebilir.
Vah benim Canıma, Can canıma !
Vah beni ! Azabımın sebebi kendimim !
Aynı bir boğulan kişi gibi - parmaklarını görüyorsun.
Yalvarıyor yardım istiyor - ve denizin içine batıyor.
Hiç bir kimse bilmiyor, bana ne olduğunu,
O benim ne çektiğimi bilen, O içimdeki boyun eğdiğinde:
Onun elinde duruyor çünkü, ölümüm, yaşamım.
Ey yüce Arzu, benim misafirim, beni bana öğreten.
Canım, Dünyam, İnancım !
Konuş deki: ’’ Seni satin aldım ’ ’kulağımla, gözümle !
Nedendir bu Nazın, sılanda kime ?
Eğer sen, Gözlere uzak saklanırsan:
Seni Kalbim ta uzaktan tanır, bilir.
Gönlümde bütün düşünceler senin üzerine döner.
Dilim başka birşey söylemez, senin Aşkından başka.
Doğu’ya dönsem baksam, batıdan doğarsın bana.
Batı'ya dönsem baksam, gözlerimin önünde durursun.
Yukarıya baksam, olduğundan da daha yüksek olursun.
Asağıya baksam, burda herşey sensin.
Sensin, herkes'e yerini veren, ama sen onların yeri değilsin.
Bütünü sensin, ama bizim gibi fâni (geçici) değilsin.
Sen benim kalbimsin, benim vicdanım, düşüncem, ruhumsun.
Nefesimin ritmiği, kalbimin düğümüsün.
Seni düşünecek olursam, beni bir hasret sarar.
Eğer seni unutacak olursam o zamanda eziyet, işkence ve matem.
Tam o kalplerden oldum ,acı yağmurunu dileyenlerden.
Seni diliyorum- ama ödül olarak degil.
Seni diliyorum- ama yanlız ceza için.
Çünkü bütün arzularıma kavuştum.
Yanlız ona değil, onun cefası, beni kendine hayran ediyor.
Hamd olsun O'na ki; O kendi varlığının sır ışığını,
Apaçık, kendi yarattıklarına, yiyenin içenin kılığında gösterene.
Tâkî yaradılışına’dek, O'na gözleri ile yakın gören.
Aynen kas kasa değercesine yakın bir şekilde.
Ey Arzu’larımın en büyüğü bak !
Sana ve Kendime hayret’ler içindeyim
Sen Kendine o’kadar yaklaştırdın’ki
Sandım’ki, Sen gerçekten bensin.
Kendimi hayranlık’tan kaybetmiş’ken ,yok ettin kendinde beni.
Sen hayatımın şifası’sın, ölümden sonra edebi huzurumsun.
Senden başkasına güvenim yok.
Senden başka ne umudum ne de korkum var.
Sır Bahçenin çiçekleri türlü türlü açmış.
Bu Sanat bütün güzelliği ve bilgiyi bir araya toplamış, bir etmiş.
Eğer birşey dileyecek olursam, ey beni.
Budur’ki rüyam isteğim ve dileğim.
Kalbimde bazı haz ve istekler vardı.
Onlar bir oldular, seni gördüğümden berli.
Eğer beni kıskanacaklarsa, şimdi kıskansınlar.
Sen benim Efendim olandan berli, canlıların efendisi’yim.
O Sebeptendir’ki dostlarım yarenlerim ve düşmanlarım kınarlar beni.
Çünkü hiç kimse sezmiyor acılarımın büyüklüğünü.
Onlara bıraktım Dünyayı İnançlarını, Senin aşkından, Herşeyi…
Ey benim Kutsal’ım, bütünümle sana sevgi ile donanmışım.
Sen kendini bana açtın, tâkî benim ruhumda olduğuna inanan’a kadar.
Ben Gönlümü senin dışında herşeye ters döndüm, görmüyorum.
Bana yabancı iken böyle durum, ve görüyorum ki yanlız sen bana yakınsın.
Burda hayatın hapsindeyim, tamamen senden kapatılmışım, yani senin güvenilir yakınlığindan.
Kopar beni Ey Efendim, kendine al beni bu Zindandan.
Sen Kalp ve Kalp derisin arasında akansın.
Göz yaşların, Göz Pınarlarından aktığı gibi.
Ve kalbimin derin bilincinde oturmaktasın.
Aynen ruhumun vücüdumda oturduğu gibi.
Yağışsız yagmur olmaz,
Eğer haraket ettirmessen, içinde gizlenir.
Senin yerin kalbimin bütünüdür.
O Sebeple başka kimseye yer yok.
Ruhum seni derimle kemiğimin arasına ekmiş.
Ne zannediyorsun, seni özlediğim zaman nasıl davranırım ?
Ey Yar’rab bırak teşekkür edeyim.
Bu güzel armağan için,
Tanıma’ma müsade ettiğin için, yüceliğinin sırrını.
Baskaları san’sın ki bir yasağa karşı geliyorlar.
Bana hak oldu dogru oldu, bu yol.
Kullarını aff‘et bağışla onları,
O etrafıma toplanıp ta, beni öldürmeye niyet edenleri.
Eğer onlarında perdesini benim ki gibi kaldırsaydın.
Eminim ki onlarda şimdi böyle yapmazlardı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder